Części ciała po angielsku dla dzieci
Słowa takie jak head, hand i nose pojawiają się, gdy dzieci rysują ludzi lub opisują postać. Znajdziesz tu 13 nazw części ciała po angielsku, przykładowe zwroty i trzy zabawy z rysunkami. Dziecko może uczestniczyć, patrząc, wskazując lub mówiąc, bez dotykania czy poruszania swoim ciałem.
- Język nauki
- angielski
- Wiek
- Wiek 3–10
- Poziom
- Beginner
Ta tabela służy jako pomoc, a nie lista do zapamiętania za jednym razem. Najpierw spróbujcie dwóch lub trzech słów; to propozycja ćwiczenia, a nie cel przypisany do wieku. Objaśnienia służą dorosłemu do pokazania znaczenia, nie dziecku do recytowania.
Eye czy eyes: Używaj eye dla jednego oka i eyes dla więcej niż jednego: one eye, two eyes. Zobacz hasło słownikowe.
Hand i arm: Hand obejmuje wnętrze dłoni i palce; arm łączy bark z dłonią. Foot i leg: Foot znajduje się na końcu leg, nie oznacza całej nogi.
Hair: Mówiąc o czyichś włosach jako całości, zwykle używamy hair, a nie hairs: "The hair is long." A hair oznacza jeden włos. Zobacz hasło słownikowe.
Wybierz kilka z tych dziewięciu przykładowych zwrotów i wykorzystuj je w dowolnej zabawie. Podczas ćwiczeń na papierze wybierz "Where is the nose?" lub "Point to the nose." Wszystkie przykłady czynności pozostają opcjonalne.
- "Where is the nose?"
- "Point to the nose."
- "Here is the nose."
- "This is a hand."
- "Show me your hand."
- "Touch your nose."
- "Close one eye."
- "Touch your foot."
- "Let's draw a nose."
W knee zapisane k jest nieme. W foot i feet zmienia się samogłoska; nie dodawaj po prostu s. Podlinkowane amerykańskie hasła słownikowe zawierają wzorce wymowy.
Wypowiedz wybrane słowo, wskaż jego obrazek, a potem użyj go w krótkim zwrocie. Dziecko może powtórzyć lub po prostu słuchać. Nagrania słownikowe są opcjonalnym sposobem sprawdzenia wymowy dla dorosłego; te zabawy nie wymagają nagrania ani pobierania plików.
Zagraj: Części ciała po angielsku dla dzieci
British Council zaleca krótkie, regularne ćwiczenia angielskiego w znanych sytuacjach i z przedmiotami oraz nazywanie rzeczy na obrazkach. Poniższe zabawy są naszymi propozycjami, a nie przetestowanymi lekcjami czy obowiązkowymi krokami dla określonego wieku.
1. Zostań przewodnikiem po obrazku
- Cel
- Połącz kilka usłyszanych nazw części ciała z elementami rysunku.
- Przygotowanie
- Narysuj dużą postać na papierze, z twarzą oraz wyraźnymi dłońmi i stopami. Dodaj proste zaznaczenia włosów, palców i kolan. Wybierz dwa lub trzy słowa, na przykład head, hand i nose.
Kroki
- Wskaż każdą wybraną część na rysunku i raz wypowiedz jej nazwę.
- Wskaż nos i podaj wzór "Here is the nose." Potem zapytaj "Where is the nose?"
- Dziecko może wskazać, spojrzeć w stronę danej części lub odpowiedzieć słowem. Jeśli woli obserwować, samodzielnie wskaż i podaj odpowiedź.
- Zmień kolejność i spróbuj "Point to the nose." Wskazywanie na sobie jest opcją tylko wtedy, gdy dziecko samo ją wybierze; nie trzeba niczego dotykać ani wstawać.
- Jako opcjonalne dodatkowe wyzwanie pozwól dziecku wybrać słowo, które masz znaleźć, lub spróbuj "This is a hand." Zakończcie, kiedy którekolwiek z was zechce przerwać.
- Pomoc dorosłego
- Trzymaj rysunek nieruchomo i w dobrze widocznym miejscu. Gdy odpowiedź jest niejasna, pokaż część i wypowiedz jej nazwę zamiast traktować ją jako błędną odpowiedź.
- Łatwiejszy wariant
- Użyj jednego słowa. Samodzielnie wskazuj i nazywaj, gdy dziecko obserwuje; reakcja nie jest wymagana.
2. Pokieruj rysowaniem
- Cel
- Używaj tych samych nazw części ciała, by wybierać, co dorosły narysuje dalej.
- Przygotowanie
- Weź papier i ołówek. Narysuj prostą przykładową postać obok pustego miejsca. Wybierz head, hand i nose lub inny mały zestaw z tabeli. Cały rysunek może wykonać dorosły.
Kroki
- Wskaż wybrane części na przykładowej postaci i nazwij je. Przykład pozostaje widoczny przez całą zabawę.
- Zacznij nową postać od zarysu głowy i ciała. Wskaż nos i dłoń na przykładzie, proponując te dwie opcje do dodania.
- Dziecko może wybrać spojrzeniem, wskazaniem lub słowem. Nazwij wybór i narysuj go: "Let's draw a nose." Jeśli nie ma wyboru, samodzielnie zdecyduj i pokaż wzór.
- Zaproponuj kolejny wybór i kontynuuj rysunek. Korzystaj z tego samego małego zestawu słów; inne słowa z tabeli mogą poczekać na inną rundę.
- Jako opcjonalne dodatkowe wyzwanie pozwól dziecku kierować kolejnością bez proponowania opcji albo poprosić o two eyes zamiast one. Przykład może pozostać widoczny.
- Pomoc dorosłego
- Rysuj wyraźnie i prosto, a w razie potrzeby podawaj słowa. Dziecko nie musi rysować, pisać, liczyć ani zapamiętywać obrazka.
- Łatwiejszy wariant
- Wybierz tylko nose. Powiedz "Let's draw a nose", samodzielnie go dorysuj, a dziecko może obserwować lub go nazwać.
3. Porusz się, gdy usłyszysz
- Cel
- Reagujcie na usłyszaną nazwę części ciała lub czynności i na zmianę prowadźcie zabawę.
- Przygotowanie
- Miejsce do siedzenia lub stania albo zabawka z widocznymi dłońmi i stopami.
Kroki
- Pokaż “Clap your hands.” Powiedz to jeszcze raz i pozwól odpowiedzieć gestem lub ruchem zabawki.
- Dodaj “Show me a foot” lub wskaż stopę na rysunku. Pozwól dziecku wybrać sposób odpowiedzi.
- Jeśli macie ochotę, pokaż “Jump”, “Sit down” lub “Stand up”, a potem połącz dwie znane wskazówki.
- Zamieńcie się prowadzeniem: dziecko wybiera wskazówkę, mówiąc ją, wskazując rysunek lub pokazując, a ty ją wykonujesz.
- Pomoc dorosłego
- Nie trzeba dotykać, stać ani skakać. Spojrzenie na rysunek lub poruszenie zabawką może zastąpić każdą czynność.
- Łatwiejszy wariant
- Użyj jednej znanej wskazówki i za każdym razem pokazuj jej wykonanie.
Jako piosenkę do ilustrowania gestami wypróbujcie If you’re happy and you know it. Opowiadanie o rybie umieszcza foot i shoe w krótkiej fabule.
Foot czy feet? Mów one foot i two feet, a nie "two foots." Feet to liczba mnoga od foot.
Czy możemy użyć rysunku? Tak. W zabawach z rysunkami wykorzystuje się obrazki wykonane przez dorosłego. Dorosły może też wskazywać na własnym ciele, gdy dziecko patrzy; nie potrzeba lustra, wydrukowanej karty pracy ani specjalnej zabawki.
Czy dzieci muszą naśladować wszystkie czynności? Nie. Zdania ruchowe są przykładami angielskiego, a nie zasadami uczestnictwa. Zaproponuj zamiast tego patrzenie, wskazywanie, odpowiadanie lub obserwowanie. Pomiń każdą czynność, której dziecko nie chce wykonać.
Uwagi językowe opierają się na amerykańskich hasłach słownikowych; kontekst domowych ćwiczeń — na wskazówkach British Council. Ten wybór i przykłady są decyzjami redakcyjnymi, a nie przetestowanym programem nauczania czy obietnicą postępów. Wiek 3-10 określa odbiorców, a nie harmonogram nauki.
